Την Πέμπτη 8/1, ο Γεωργιάδης, ο Μητσοτάκης και ο Θεμιστοκλέους επισκέφθηκαν το αντικαρκινικό νοσοκομείο “ο Άγιος Σάββας” για να κόψουνvτην κορδέλα στο “ανακαινισμένο” χειρουργικό τμήμα. Μητσοτάκης και Γεωργιάδης ήρθαν και έφυγαν στα κρυφά, μπαίνοντας και βγαίνοντας από άλλη είσοδο και όχι από το προαύλιο που πραγματοποιούνταν συγκέντρωση εργαζομένων και αλληλέγγυων.
Οι βόλτες του συναφιού αυτού για τα εγκαίνια των περιβόητων «έργων ανακαίνισης» του νοσοκομείου εξυπηρετούν τη διαφήμιση της επίθεσης του κράτους και του καπιταλισμού ενάντια στις ζωές μας, με το μανδύα της«ανάπτυξης υπέρ της κοινωνίας».
Τέτοιες κινήσεις αποτελούν πλήρη υποκρισία, τη στιγμή που γνωρίζουμε και από καταγγελίες των ίδιων των εργαζομένων του νοσοκομείου την κατάσταση που επικρατεί εντός του μεγαλύτερου αντικαρκινικού νοσοκομείου της χώρας. Αυτή τη στιγμή 100 κλίνες είναι κλειστές λόγω υποστελέχωσης, 200 θέσεις νοσηλευτών είναι κενές και πάνω από 1 μήνα δεν πραγματοποιούνται χειρουργεία ενώ η λίστα αναμονής διαρκώς μεγαλώνει. Το επικοινωνιακό παιχνίδι του Υπουργείου Υγείας παίζεται πάνω στις πλάτες των εργαζομένων και ολόκληρης της κοινωνίας, που αντί για λειτουργικά, δημόσια και δωρεάν νοσοκομεία έχουν να κάνουν με τις δήθεν «ανακαινίσεις» – φαγοπότι πάνω σε κονδύλια.
Η πρακτική αυτή είναι μια ευθεία επίθεση στην κοινωνία και στις τάξεις των καταπιεσμένων, αλλά και απέναντι σε όποιον/α αγωνίζεται, ενώ δεν διστάζει να υποστηρίζει και δημόσια τις προκλητικές και χυδαίες θέσεις του. Αποτελεί μια χουντικού τύπου πρακτική, έχοντας επιβάλλει το τελευταίο διάστημα ακόμα και την παρουσία της κρατικής ασφάλειας στα επείγοντα των νοσοκομείων μετά τις μεγάλες διαδηλώσεις, προκειμένου να υποκλέπτουν στοιχεία τραυματισμένων διαδηλωτών και να τα προσθέτουν σε δικογραφίες.
ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΕ ΥΠΟΥΡΓΙΚΕΣ ΦΙΕΣΤΕΣ
Η “ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ” ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ, ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ
O σύντροφος Abdurrahman Kaykan (Άπο), διεθνιστής αγωνιστής και μέλος της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας, κατέφυγε στην Ελλάδα το 2015, ζητώντας και λαμβάνοντας τελικά το 2018 καθεστώς διεθνούς προστασίας από την Ελλάδα και την ευρωπαϊκή ένωση ως πολιτικός πρόσφυγας, λόγω των εναντίον του διώξεων, φυλακίσεων και βασανιστηρίων από το τουρκικό κράτος. Αποδεδειγμένα εγκλήματα του φασιστικού κράτους του Ερντογάν εναντίον της ζωής και της ελευθερίας του συντρόφου μας – όπως και εναντίον τόσων άλλων Τούρκων αγωνιστών – που συνιστούν ποινικοποίηση και εκδίκηση της αριστερής ιδεολογίας και της δράσης του ενάντια στον φασισμό, τον εθνικισμό και τον ιμπεριαλισμό.
Ο σύντροφος Άπο είναι γνωστός στους κινηματικούς κύκλους μέσω της συμμετοχής του στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, αλλά και την κοινωνική του παρουσία και την εργασία του ως μικροπωλητής cig kofte στον πεζόδρομο της Τσαμαδού. Άνθρωπος ιδιαίτερα αγαπητός στους κύκλους του αναρχικού – αντιεξουσιαστικού χώρου και της ριζοσπαστικής αριστεράς, του ΑΣΤΕΡΑ Εξαρχείων και των προσφυγικών κοινοτήτων. Πάντα παρών στην κοινωνική ζωή του κέντρου της Αθήνας, στους αγώνες ενάντια στον εξευγενισμό στα Προσφυγικά και τα Εξάρχεια και αδιαπραγμάτευτα αλληλέγγυος με όσους/ες βρίσκονται σε ανάγκη, προσφέροντας την αρωγή του και την αλληλεγγύη του σε πρόσφυγες και προσφυγικές κοινότητες τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.
Το ελληνικό κράτος, μέσω της υπηρεσίας ασύλου, αποδεχόμενο και αναγνωρίζοντας ξανά την ανάγκη διεθνούς προστασίας του συντρόφου λόγω του κινδύνου και της απειλής που συντρέχει για τη ζωή και την ελευθερία του από το τουρκικό φασιστικό καθεστώς, ανανέωσε πριν από μερικούς μήνες εκ νέου το καθεστώτος ασύλου του. Παρολ’αυτά, όταν στις 26 του περασμένου Φλεβάρη μετέβη για δακτυλοσκόπηση στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αθηνών στην Π. Ράλλη προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία ανανέωσης της άδειας παραμονής και του διαβατηρίου του, συνελήφθη από την αστυνομία λόγω σήμανσης – εντάλματος σύλληψης που είχε εκδώσει η Ιντερπόλ ύστερα από εντολή του τουρκικού κράτους για κάποια υπόθεση της δεκαετίας του 1990, με αίτημα την απέλαση του στην Τουρκία. Στην χώρα δηλαδή που το ελληνικό κράτος έκρινε τρεις φορές ότι είναι επικίνδυνη για την ζωή του Άπο και γι’ αυτόν τον λόγο του είχε χορηγήσει πολιτικό άσυλο και του το ανανέωσε δύο φορές.
Την επόμενη μέρα από τη σύλληψή του, οδηγήθηκε στον εισαγγελέα, ο οποίος μάλιστα αποφάσισε την προσωρινή κράτησή του «λόγω επικινδυνότητας» και οδηγήθηκε ως προσωρινά κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού, όπου κρατήθηκε έγκλειστος για έναν μήνα, με την υγεία του να επιδεινώνεται σημαντικά λόγω των συνθηκών κράτησης, μέχρι που το συμβούλιο έκανε δεκτή την αίτηση αντικατάστασης της προσωρινής κράτησής του. Τελικά, τον περασμένο Ιούνιο κατά τη συνεδρίαση του δικαστικού συμβουλίου κρίθηκε οριστικά ότι ο Άπο δεν θα απελαθεί στην Τουρκία, ενώ μάλιστα ύστερα από αίτημα των συνηγόρων του η Ιντερπόλ ανακάλεσε το ένταλμα σύλληψης εναντίον του.
Παρόλ’αυτά, κι ενώ η παράλογη και αντίθετη στο νόμο αυτή διαδικασία έκλεισε επιτυχώς, δύο μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2025, του κοινοποιήθηκε έγγραφο από την Υπηρεσία Ασύλου ότι εκκινείται διαδικασία ανάκλησης του ασύλου του, καθώς με βάση δύο απόρρητα έγγραφα (στα οποία κατά πάγια πρακτική δεν έχει καμία πρόσβαση παρά το αίτημα του), θεωρείται επικίνδυνος για την εθνική ασφάλεια. Οι ισχυρισμοί διά του υπομνήματος που κατέθεσε τον Οκτώβριο στην Υπηρεσία Ασύλου απορρίφθηκαν και αποφασίστηκε η ανάκληση του ασύλου του.
Τώρα, τις επόμενες μέρες κρίνεται από την επιτροπή προσφυγών η προσφυγή του Άπο κατά της παραπάνω απόφασης, η οποία και θα κρίνει ουσιαστικά την οριστική ανάκληση του ασύλου του και κατ’ επέκταση την απέλαση του στην Τουρκία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη ζωή του.
Είναι ξεκάθαρο ότι η δίωξη του συντρόφου Άπο είναι άμεσα σχετιζόμενη με τις διώξεις των Τούρκων και Κούρδων προσφύγων από τον τουρκικό φασισμό σε συνεργασία με το ελληνικό κράτος και τις κατασταλτικές του υπηρεσίες. Συστηματικά εδώ και χρόνια αλλά και ειδικότερα το τελευταίο διάστημα, ακολουθείται η ίδια διαδικασία εναντίον πολλών προσφύγων με ένα κύμα μαζικών ανακλήσεων αδειών πολιτικού ασύλου. Η παραπάνω πρακτική αποδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την πολιτική εξόντωσης των αγωνιστών/τριών και κάθε φωνής και δράσης κατά του φασισμού, καθώς επίσης και την πλήρη καταστρατήγηση κάθε έννοιας του διεθνούς δικαίου και της υποτιθέμενης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Καθίσταται σαφής όχι μόνο η συνεργασία των ελληνικών και τουρκικών υπηρεσιών για την δίωξη προσφύγων, αλλά και οι μυστικές τους συμφωνίες και συναλλαγές ενάντια στις κοινωνίες και τα κινήματά τους. Η πολιτική δραστηριοποίηση των προσφύγων στις χώρες υποδοχής τους αποτελεί τεκμήριο ενοχής κι επικινδυνότητας για το ελληνικό κράτος και την Ε.Ε.. Το καθεστώς ασύλου συνοδεύεται από ένα παράλληλο καθεστώς τιμωρίας, διαρκούς εκβιασμού και αλλεπάλληλων διώξεων για όσους/ες πολιτικούς πρόσφυγες/ισσες δεν παροπλίζονται και συνδέονται πολιτικά κι αγωνιστικά με τις κοινωνίες και τις χώρες από τις οποίες δέχονται το καθεστώς ασύλου. Ένα τέτοιο καθεστώς τιμωρίας επιχειρείται να επιβληθεί και στον σύντροφο Άπο.
Πέραν όμως της στοχοποίησης των Τούρκων και Κούρδων αγωνιστών, το ελληνικό κράτος υπό το καθεστώς Μητσοτάκη και με πρωτοπαλίκαρα του τους φασίστες ακροδεξιούς Πλεύρη, Βορίδη και τις υπόλοιπες μαριονέτες των ολιγαρχών, βρίσκεται σε πλήρη εναρμόνιση με το ρόλο του πρωτοπαλίκαρου ή του καλού μαθητή Ε.Ε., ΝΑΤΟ, Η.Π.Α., στοχοποιώντας και εφαρμόζοντας φασιστικές, ρατσιστικές και μισάνθρωπες πολιτικές και θανατοπολιτικές για κάθε μετανάστη και πρόσφυγα, που καταφέρνει να φτάσει στην Ελλάδα. Pushbacks, βυθίσεις πλοίων μεταναστών, στρατόπεδα συγκέντρωσης, πογκρόμ μεταναστών στους δρόμους, βασανιστήρια στα αστυνομικά τμήματα αποτελούν καθημερινές πρακτικές του ελληνικού κράτους – και όχι μόνο.
Παράλληλα, τα καθεστώτα τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, αλλά και στις Η.Π.Α., προκειμένου να αντιμετωπίσουν τα συστημικά και οικονομικά τους αδιέξοδα και τους ανταγωνισμούς μεταξύ τους, προπαγανδίζουν μέσω των συστημικών τους μέσων ενημέρωσης και τρομοκρατούν συνεχώς μιλώντας περί εισβολής, πολιορκίας, εθνικής απειλής, εθνικής ασφάλειας, έκτακτης ανάγκης, κ.λπ., καταδεικνύοντας και στοχοποιώντας τους μετανάστες και τους πολιτικούς πρόσφυγες, που παλεύουν για την αξιοπρέπειά τους, και οξύνοντας τα πιο συντηρητικά και αντιδραστικά αντανακλαστικά κομματιών της κοινωνίας.
Ως επιστέγασμα και για τη νομιμοποίηση αυτών των θανατοπολιτικών τους, νομοθετούν διαρκώς εναντίον των πιο ευάλωτων κομματιών των κοινωνιών και δη κατά των προσφύγων και μεταναστών. Ήδη πριν μερικούς μήνες ο Βορίδης, τότε υπουργός μετανάστευσης και ασύλου, κατήργησε το νόμο περί χορήγησης αδειών διαμονής σε μετανάστες που ζούσαν για τρία χρόνια και εργάζονταν στην Ελλάδα. Έναν νόμο που είχε ψηφίσει λίγο πριν η κυβέρνηση της ΝΔ σε μία απεγνωσμένη προσπάθεια εύρεσης σκλάβων για τους φίλους της ολιγάρχες. Μάλιστα, το καλοκαίρι επί υπουργίας Πλεύρη, του νέου ακροδεξιού υπουργού μετανάστευσης και ασύλου (καθώς ο προηγούμενος παραιτήθηκε λόγω της εμπλοκής του στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ), εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το μέτρο της αναστολής χορήγησης ασύλου σε όλους τους αιτούντες διεθνούς προστασίας από την χώρα μας, ενώ παράλληλα ψηφίστηκε και ο αντιμεταναστευτικός νόμος, που θέσπισε για πρώτη φορά την ποινικοποίηση της μετανάστευσης με ποινή φυλάκισης όσων δεν έχουν άδεια διαμονής, καθώς και τη δημιουργία κλειστών δομών – φυλακών.
Τέλος, πέραν όλων των παραπάνω λόγων, η στοχοποίηση και η συνεχιζόμενη καταστολή και κακοποίηση που υφίσταται συγκεκριμένα ο Άπο από το ελληνικό κράτος είναι και κομμάτι της εντατικοποίησης της στοχοποίησης της γειτονιάς και της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών, της οποίας αποτελεί μέλος, και συνέχεια ουσιαστικά της αδιάκοπης και διαρκώς αυξανόμενης πίεσης και διώξεων που υφίστανται τα μέλη και οι άνθρωποί της.
Ως Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών καλούμε σε αμέριστη αλληλεγγύη με τον διωκόμενο από το ελληνικό και τουρκικό καθεστώς σύντροφό μας και διεθνιστή αγωνιστή Άπο, αλλά ταυτόχρονα και σε αγώνα για το σπάσιμο της διαρκούς εκστρατείας καταστολής της Κοινότητας και της γειτονιάς των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας. Είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι/ες για την άμεση σύνδεση των δύο αυτών κομματιών σε μια υπόθεση που έχει στόχο να χτυπήσει και να τρομοκρατήσει όχι μόνο σε συλλογικό, αλλά και σε ατομικό επίπεδο όλους μας και τον καθένα-μια ξεχωριστά.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΣΦΥΓΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΜΑΣ ΑΠΟ
ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΗΣ
Συλλογικό πρωινό από τη Δομή Φούρνου των Προσφυγικών
Εδώ και 12 χρόνια, στη Δομή Φούρνου “Berkin Elvan” της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών, ζυμώνουμε κάτι παραπάνω από το ψωμί της γειτονιάς μας. Όπως και σε όλες τις αυτοοργανωμένες δομές της Κοινότητας, ζούμε μια συλλογική κουλτούρα αντίστασης και έναν συλλογικό τρόπο ζωής που μας ενδυναμώνει, κόντρα στην καταπίεση και την απομόνωση που υπάρχει παντού γύρω μας.
Μέσα από τα όνειρα και τις κοινές μας αξίες, χτίζουμε τη ζωή που θέλουμε να ζούμε. Μια ζωή κοινοτική, με την αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη και τη συντροφικότητα στον πυρήνα της. Μοιραζόμαστε όχι μόνο τις ανάγκες μας αλλά και τους τρόπους που τις καλύπτουμε.
Κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα, στις 10:00, ετοιμάζουμε ανοιχτό συλλογικό πρωινό από τη Δομή του Φούρνου, μαζί με φαγητά που μαγειρεύουμε στη γειτονιά.
Βρισκόμαστε στο Κιόσκι της γειτονιάς των Προσφυγικών (Λ. Αλεξάνδρας & Κούζη).
Σας περιμένουμε να φάμε μαζί και να γνωριστούμε!
Δομή Φούρνου “Berkin Elvan” της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών
Τον Ιανουάριο του 2020 η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου ανακαταλαμβάνει τα 2 από τα 3 σπίτια από τα οποία απαρτιζόταν (Ματρόζου 45 και Παναιτωλίου 21), μετά από κύμα εκκενώσεων στα πλαίσια του τελεσιγράφου κατά των καταλήψεων από το υπουργείο προστασίας του πολίτη του Χρυσοχοΐδη. Η αποφασιστικότητα και η αξιοπρέπεια με την οποία οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες υπερασπίστηκαν το κατειλημμένο έδαφος απέναντι στις δυνάμεις καταστολής έχει μείνει χαραγμένη στις συνειδήσεις μας, ως παράδειγμα αγώνα.
Αντιλαμβανόμαστε τις καταλήψεις ως απελευθερωμένα εδάφη κοινωνικού, ταξικού και πολιτικού αγώνα, ως τους χώρους εντός των οποίων επανοικειοποιούμαστε τη δύναμη του συλλογικού, χτίζουμε κοινότητες και καλύπτουμε κοινωνικές ανάγκες με τη ριζοσπαστική προοπτική της κοινωνικής αυτοοργάνωσης και της αυτοθέσμισης των κοινωνιών. Μέσα στην γενικευμένη εντεινόμενη καταστολή απέναντι στις κοινωνίες και τα κινήματα, η υπεράσπιση των απελευθερωμένων χώρων αγώνα είναι πιο κομβική από ποτέ.
Η αλληλεγγύη προς τους/τις συλληφθέντες/είσες καταληψίες είναι αδιαπραγμάτευτη.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ, ΚΤΗΡΙΟ 8, ΑΙΘΟΥΣΑ 2, ΑΥΡΙΟ ΤΡΙΤΗ 2/12 09.00 ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΑΤΡΟΖΟΥ 45
Τα ξημερώματα της Τετάρτης 24/09, στις 2:25, η περιφρούρηση της γειτονιάς αναγνώρισε το ίδιο αμάξι με το οποίο 2 μέρες πριν, τρεις φασίστες είχαν περάσει επανειλημμένα μπροστά από το πρώτο μπλοκ της γειτονιάς των Προσφυγικών: https://athens.indymedia.org/post/1637722/
Οι τέσσερις – αυτή την φορά – φασίστες, επιδόθηκαν ξανά σε εθνικιστικό παραλήρημα, καθώς διέρχονταν με το αμάξι από το ίδιο σημείο, επί της Λ. Αλεξάνδρας, έναν δρόμο βέβαια που εκατοντάδες αυτοκίνητα διέρχονται όλο το βράδυ. Πέρα από μια φαινομενική επανάληψη του περιστατικού της Δευτέρας 22/09, υπάρχει ένα σημείο με ειδική σημασία: Το αμάξι αυτό (του οποίου την πινακίδα έχουμε κρατήσει) έχει ήδη αναγνωριστεί ως όχημα της κρατικής ασφάλειας.
Για μια ακόμη φορά, ο βρώμικος ρόλος που από κοινού αναλαμβάνουν μπάτσοι και λοιποί φασίστες ενάντια στις οργανωμένες κινηματικές δυνάμεις και στις γειτονιές που αντιστέκονται αναδεικνύεται. Φαίνεται ότι η αντιφασιστική περιπολία στις γειτονιές Ερυθρού – Πανόρμου δεν έχει θορυβήσει μόνο τους φασίστες που επιχειρούν να πάρουν χώρο στις γειτονιές μας, αλλά ακόμη περισσότερο τους πάνω ορόφους της ΓΑΔΑ.
Να το πούμε ξανά. Στις γειτονιές των από τα κάτω όχι μόνο δεν τρομοκρατούμαστε από τέτοιες προσπάθειες, αλλά εξοργιζόμαστε και θυμόμαστε πάντα το καθήκον μας: Να στεκόμαστε ανάχωμα στον εκφασισμό και τη συντηρητικοποίηση της κοινωνίας και να τσακίζουμε τους φασίστες στον δρόμο και σε κάθε πεδίο της δημόσιας ζωής.
Η Δομή Παιδικού Στεκιού και Αυτομόρφωσης καλεί σε συλλογή των παρακάτω σχολικών ειδών για την κάλυψη των αναγκών του σχολείου. Κάθε Πέμπτη, Σάββατο και Κυριακή από τις 19.00 έως τις 23.00 στο συλλογικό καφενείο των Προσφυγικών (Κουζή & Λ.Αλεξάνδρας ), για όλο τον Σεπτέμβρη.
Τετράδια μικρά ριγέ, μπλε/χρωματιστά
Τετράδια Α4 ριγέ/καρό/σπιράλ
Ντοσιέ μικρά
Τετράδια μουσικής (πεντάγραμμα)
μπλοκ ζωγραφικής/ ακουαρέλα
Μπλοκ με χρωματιστά χαρτόνια
Πακέτα με χαρτιά Α4
Μαρκαδόροι ζωγραφικής
Μαρκαδόροι υπογράμμισης
Κηρομπογιές
Ξυλομπογιές ·
Τέμπερες·πινέλα ζωγραφικής
Διαβήτες
Ξύστρες
Κόλλες
Χάρακες(ίσιοι, μοιρογνωμόνια, τρίγωνοι)
Σχολικές τσάντες
Κασετίνες
Κομπιουτεράκια
Μπλάνκο
Σε μικρότερη έλλειψη :
Γόμες
Μολύβια
Ψαλίδια
Στυλό
Δομή Παιδικού Στεκιού και Αυτομόρφωσης Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών
Mail: paidikosteki@riseup.net
Instagram : @sykapro__
Twitter: @Prosfygika
[ΕΝG] Back to school: Call for school supplies
The Children’s House and Self Education Structure is calling for donations of the following school supplies to meet the school’s needs. Every Thursday, Saturday, and Sunday from 19:00 p.m. to 23:00 p.m. at the collective café in Prosfygika (Kouzi & L. Alexandras), throughout September.
Small lined notebooks, blue/colored
A4 lined/checkered/spiral notebooks
Small folders
Music notebooks (staff paper)
Painting/watercolor pads
Colored cardboard pads
Packs of A4 paper
Paint markers
Highlighter markers
Wax crayons
Crayons
Tempera paints
Paintbrushes
Compasses
Pencil sharpeners
Glue sticks
Rulers (straight, protractors, triangles)
School bags
Pencil cases
Calculators
Blank paper
In shorter supply:
Erasers
Pencils
Scissors
Pens
Children’s House and Self-Education Struture of the Community of Squatted Prosfygika
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΝΟΙΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΟΜΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΘΕΡΑΠΕΥΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΟΔΩΝ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ “Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ” ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΤΕΙΛΕΙΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ
Την Κυριακή 14/09/2025 θα πραγματοποιήσουμε την εκδήλωση ανοίγματος της δομής φιλοξενίας θεραπευόμενων και συνοδών του Αγίου Σάββα, με τίτλο “Η διάλυση της δημόσιας υγείας και η απάντηση της κοινωνίας”
Στην εκδήλωση θα μιλήσουν οι:
Πάνος Παπανικολάου, Νευροχειρουργός, ΓΓ ΟΕΝΓΕ – μέλος ΔΣ ΕΙΝΑΠ
Κατερίνα Πατρικίου, πρόεδρος του Συλλόγου εργαζομένων του νοσοκομείου “ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ”
Ηρακλής Γκότσης, Θεραπευτής -Σύμβουλος Τοξικοεξάρτησης και Αλκοόλ του 18ανω
Δώρα Χρυσικού, ηθοποιός
Βασική θεματική της εκδήλωσης είναι η κατάσταση διαρκούς υποβάθμισης των δομών δημόσιας υγείας και η απάντηση που δίνουν τα ριζοσπαστικά κινήματα και οι κοινωνίες σε όλα τα επίπεδα, για τη σωματική/ ψυχική υγεία, την απεξάρτηση, με αυτοοργανωμένες δομές, συνδικαλιστικούς αγώνες και δράσεις αλληλεγγύης.
Τα προβληματα υγείας είναι βαθιά ταξικά, και ο τρόπος αντιμετώπισης αυτών επίσης. Τα βαθιά κοινωνικοπολιτικά και ταξικά χαρακτηριστικά του ζητήματος της υγείας φαίνονται από τον τρόπο που το περιβάλλον και η συνθήκη δημιουργούν την ασθένεια μέχρι τον τρόπο που ένα ζήτημα αντιμετωπίζεται ή μη σε μια συνθήκη κατάρρευσης των κοινωνικών δομών και υποβάθμισης της ζωής.
Για εμάς σαν κοινότητα, τα εγκαίνια του χώρου της δομής, την οποία προετοιμάζουμε εδώ και καιρό, είναι τεράστιας σημασίας όσον αφορά την απάντηση σε ένα κοινωνικό θέμα με το οποίο ερχόμαστε σε επαφή κάθε μέρα και αφορά την οικονομική εκμετάλλευση των ανθρώπων που βρίσκονται σε θεραπείες στο μεγαλύτερο αντικαρκινικό νοσοκομείο Αγ. Σάββας, καθώς και των συνοδών αυτών. Ταυτόχρονα αφορά απάντηση στα κρατικά αφηγήματα περί αξιοποίησης των Προσφυγικών για τη δήθεν κάλυψη κοινωνικών αναγκών σαν και αυτές. Με αυτοοργάνωση, κοινωνική αλληλεγγύη και ευρεία μέτωπα αγώνα δίνουμε τις δικές μας απαντήσεις προς μια ριζοσπαστική προοπτική.
Δομή Υγείας της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών
Βάσει των αξιών της αυτοοργάνωσης και της αυτοθέσμισής μας, το τελευταίο διάστημα κάνουμε μια σειρά από παρεμβάσεις στη γειτονιά των Προσφυγικών, που αφορούν το ναρκεμπόριο και τις ναρκομαφίες που επιχειρούν να πάρουν χώρο. Για την καλύτερη κατανόηση της συνθήκης, έχει σημασία να αναφερθεί ότι η είσοδος της μονάδας του ΟΚΑΝΑ που στεγάζεται στο νοσοκομείο ΕΛΠΙΣ βρίσκεται σε κοινό δρόμο με τα Προσφυγικά (οδός Τριχωνίδος), με τις εισόδους των κτηρίων της γειτονιάς να βρίσκονται στο ένα πεζοδρόμιο και την είσοδο του ΟΚΑΝΑ στο απέναντι πεζοδρόμιο. Και η ΓΑΔΑ είναι σε 50 μέτρα απόσταση και από τα δυο, επί της οδού Δημητσάνας, που είναι κάθετη στην Τριχωνίδος.
Κατά τη διάρκεια της ύπαρξης της Κοινότητας, εδώ και 15 χρόνια δηλαδή, ερχόμαστε σε αντιπαράθεση με τις ναρκομαφίες και τους συνεργάτες τους, οι οποίοι είναι στην ευρύτερη περιοχή και γύρω από τον ΟΚΑΝΑ, κάνοντας ναρκεμπόριο, και μπροστά στους ένστολους και τους μη ένστολους της ΓΑΔΑ. Σε όποια προσπάθεια κάνουν κατά καιρούς να μπουν στη γειτονιά, η γειτονιά αντιστέκεται και τους εκδιώκει. Πολλές φορές οι ναρκέμποροι τραμπουκίζουν και χτυπάνε τους χορηγούμενους για να τους πάρουν τα υποκατάστατα, άλλοτε διακινούν/πουλάνε άλλες ουσίες, και όλα αυτά βέβαια με τη χρήση βίας. Πολλές φορές μάλιστα αναβαθμισμένης, που εκτός από ύβρεις και απειλές περιλαμβάνει ξυλοδαρμούς και χρήση όπλων.
Η κατάσταση αυτή κλιμακώνεται ανά διαστήματα, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες, όπου υπάρχει μεγάλη απουσία του κόσμου λόγω διακοπών, με τελευταία έντονη κλιμάκωση την πρόταξη μαχαιριού και τις απειλές σε μέλη της Κοινότητας από ναρκέμπορο. Στη συνέχεια, ακολούθησαν μια σειρά από παρεμβάσεις με μοιράσματα κειμένων, μικροφωνικές και ενημέρωση των περίοικων, των εργαζομένων στα νοσοκομεία, και φυσικά της ίδιας της μονάδας του ΟΚΑΝΑ. Με τη συγκεκριμένη μονάδα όλα αυτά τα χρόνια επιχειρούμε μια ανοιχτή επικοινωνία, καθώς επιπλέον έχουμε και άτομα της Κοινότητας τα οποία χορηγούνται στο πρόγραμμα.
Είναι γνωστό ότι έξω από κάθε μονάδα του ΟΚΑΝΑ υπάρχει ναρκεμπόριο. Έχουν γίνει άπειρες καταγγελίες από εργαζόμενους των υγειονομικών χώρων εντός των οποίων στεγάζονται οι μονάδες. Με αυτή την κοινή επίγνωση απευθυνθήκαμε και αυτή τη φορά στη μονάδα του ΟΚΑΝΑ, η οποία όχι μόνο δεν παίρνει θέση και δηλώνει αναρμόδια, αλλά προτείνει ως λύση την αστυνομία. Σε εμάς προτείνει δηλαδή να καταγγείλουμε τους χορηγούμενους και στους χορηγούμενούς να καταγγείλουν την Κοινότητα και τις παρεμβάσεις της, διατηρώντας έτσι μια βρώμικη γραφειοκρατική στάση και δίχως να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τους χορηγούμενους, αλλά και για την επικινδυνότητα που επιφέρει η συγκεκριμένη συνθήκη για όλες/ους μας. Αντιλαμβάνονται τη θεραπεία των χρηστών διεκπεραιωτικά, με μια σφραγίδα κι έξω από την πόρτα.
“Αδιαφορώντας” για όλα αυτά, ο ΟΚΑΝΑ συντάσσεται και εξυπηρετεί την πολιτική του Μητσοτάκη, του Χρυσοχοΐδη, του Βαρτζόπουλου, του Θεοχάρη και του Γεωργιάδη. Δεν είναι τυχαίο ότι τη στιγμή που διαλύονται όλα τα στεγνά προγράμματα και συρρικνώνεται όλος αυτός ο θεραπευτικός πλούτος και προοπτική, όλα ομογενοποιούνται κάτω από την ίδια πολιτική και φιλοσοφία, με τον ΕΟΠΑΕ να είναι ένας διευρυμένος ΟΚΑΝΑ με κεφάλι τον ίδιο τον νυν πρόεδρο του ΟΚΑΝΑ, Θεοχάρη. Οι τοξικοεξαρτημένοι/ες αντί να στηρίζονται για να απεξαρτηθούν μετατρέπονται σε νόμιμους ναρκομανείς και μόνιμους πελάτες των φαρμακοβιομηχανιών και των συνδιαλλαγών τους με τις εκάστοτε διοικήσεις και κυβερνήσεις.
Γνωστό είναι επίσης ανέκαθεν και στη ΓΑΔΑ τι ακριβώς συμβαίνει με τις ναρκομαφίες. Επιπλέον, μετά τη συγκρότηση της Κοινότητας χτυπάνε τριπλοβάρδιες στα παρακείμενα καφέ και στους παράλληλους δρόμους, παρακολουθώντας το τι συμβαίνει εντός κι εκτός της γειτονιάς. Οπότε φυσικά και έχουν πλήρη εικόνα όλων των συμβάντων με τις ναρκομαφίες, τα οποία είναι τέτοιας έντασης που γίνονται αντιληπτά από τον καθένα και την καθεμία.
Σε όλες αυτές τις συνδιαλλαγές των ναρκομαφιών, η αστυνομία είτε ένστολη είτε με πολιτικά είναι πάντα παρούσα. Ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα συνέβη πριν λίγες μέρες, όταν χορηγούμενος, ο οποίος έχει δημιουργήσει προβλήματα στη γειτονιά, έχει κάνει απόπειρα κλοπής και εκδιώχθηκε από την Κοινότητα, ήρθε την επόμενη μέρα συνοδευόμενος από ένα άτομο, που κινούνταν πολύ άνετα στον χώρο, πέρασαν μπροστά από την ασφάλεια που είχε βάρδια εκείνη την ώρα στο παρακείμενο καφέ, 20 μέτρα από τη γειτονιά και με πλήρη ορατότητα μέσα σε αυτή. Μαζί με τη συγκεκριμένη συνοδεία, άφησε ένα μπουκάλι με εύφλεκτο υλικό σε είσοδο κτηρίου της Κοινότητας και του έβαλε φωτιά. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε την εκδικητική του απάντηση, λόγω της εκδίωξής του από τη γειτονιά, αφότου επιχείρησε να κλέψει ανθρώπους της.
Μέσα σε όλη αυτή τη συνθήκη, όπου η Κοινότητα βρίσκεται σ’ επιφυλακή και πραγματοποιεί διαρκώς παρεμβάσεις, και λίγες μέρες μετά την ανακοίνωση της Κοινότητας για το Άνοιγμα Δομής Φιλοξενίας θεραπευόμενων και συνοδών του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ, η οποία έρχεται να απαντήσει στις πραγματικές ανάγκες τους (https://theuntold.gr/anoigei-xenonas-gia-karkinopatheis-kai-syngeneis-asthenon-sta-prosfygika/) και λαμβάνει μεγάλη κοινωνική απήχηση κι ενδιαφέρον, οι καθεστωτικοί μηχανισμοί έχουν θορυβηθεί. Οπότε και ανέλαβαν τα καθεστωτικά μέσα με προβοκατόρικο τίτλο που αναφέρεται σε 3 συλλήψεις στα Προσφυγικά, αναπαράγοντας το δελτίο τύπου της αστυνομίας περί τριών συλλήψεων ατόμων εμπλεκόμενων με το ναρκεμπόριο μετά την καταφυγή τους εντός κτηρίου των Προσφυγικών. Την ίδια στιγμή που η περιφρούρηση της Κοινότητας είδε ξεκάθαρα την εισβολή της ασφάλειας μέσα στη μονάδα του ΟΚΑΝΑ και τη σύλληψη ενός ατόμου, ενώ για τις άλλες δύο συλλήψεις διαβεβαιώνουμε ότι δεν έγιναν ποτέ εντός της γειτονιάς. Ακόμα και μετά τη δημοσίευση του κειμένου της Κοινότητας (https://athens.indymedia.org/post/1637400/) που διέψευδε τα προβοκατόρικα άρθρα, ακριβώς την επόμενη μέρα ανέβηκε ένα άρθρο με ακόμη πιο προβοκατόρικο τίτλο (Καταδίωξη στα “Προσφυγικά” – Η ένταση με αναρχικούς και η πάλη σώμα με σώμα με αστυνομικούς | PoliceNET of Greece) και μέσα το άρθρο γεμάτο με εντελώς ψευδή στοιχεία.
Ο τρόπος που η Κοινότητα όλα αυτά τα χρόνια αναγνωρίζει τους ανθρώπους και το περιβάλλον είναι στα πλαίσια της συνύπαρξης και της συμπερίληψης. Η διάδραση των ανθρώπων και η εμπλοκή τους σε διάφορα επίπεδα με την Κοινότητα είναι πάνω σε αυτή τη βάση και μόνο με αυτά τα χαρακτηριστικά μπορούμε να επικοινωνήσουμε. Οι συμπεριφορές της αδιαφορίας «δεν με νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι» ή «εγώ θα κάνω ό,τι γουστάρω», αναγνωρίζονται ως αντιπαραθετικές και μη αποδεκτές. Οπότε πάνω σε αυτά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της επικοινωνίας αρχικά και της εμπλοκής στη συνέχεια, συγκροτείται η κοινή μας βάση. Στο ίδιο πλαίσιο είναι και η σχέση μας όλα αυτά τα χρόνια με τους χορηγούμενους/ες του ΟΚΑΝΑ, από τα πιο απλά πράγματα, που είναι η πρωινή καλημέρα ως το να φάμε μαζί στο κιόσκι, από το καθημερινό μαγείρεμα της Ομάδας Αλληλεγγύης Αστέγων.
Ο καθένας και η καθεμία από εμάς έχει υπερασπιστεί το κάθε πεζοδρόμιο, την κάθε πόρτα, το κάθε στενάκι, το κάθε σπίτι της γειτονιάς, με πολύ ενέργεια, πολύ κόστος και με πολλά δικαστήρια. Υπερασπιζόμενοι/ες αυτόν τον χώρο, υπερασπιζόμαστε τη ζωή που έχουμε χτίσει μέσα στην Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών. Αυτήν τη ζωή δεν θα την αφήσουμε έρμαιο καμιάς μαφίας είτε κρατικής, είτε παρακρατικής. Με αυτή την ευθύνη της υπεράσπισης της ζωής μας, δεν αφήνουμε χώρο σε ναρκομαφίες και δεν επιτρέπουμε συμπεριφορές ρηξιακές με την αυτοθέσμισή μας, η οποία βασίζεται στους όρους της αξιοπρέπειας και της συνύπαρξης.
Επομένως, οποιοσδήποτε χορηγούμενος/η που μας επιτίθεται, είτε είναι φασίστας που φέρει τατουάζ με σβάστικα, είτε έχει ρατσιστικό λόγο απέναντι σε πρόσφυγες και μετανάστες μέλη της Κοινότητας, είτε έχει βίαιη συμπεριφορά προς άλλους χορηγούμενους ή προς μέλη της Κοινότητας, είτε επιχειρεί να παραβιάσει πόρτες της γειτονιάς, είτε πραγματοποιεί κλοπές, και φυσικά οποιοσδήποτε ναρκέμπορας, δηλώνουμε ότι δεν μπορεί να έχει χώρο στη γειτονιά.
Το θέμα της εξάρτησης είναι ζήτημα όλης της κοινωνίας. Με μια τέτοια αντίληψη, δεν κρύβουμε τους ανθρώπους και δεν τους κάνουμε αόρατους. Οι χρήστες είναι κομμάτι της κοινωνίας και αποτέλεσμα της εξαθλίωσής της, επομένως και η θεραπεία δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από την αντιμετώπιση των κοινωνικοπολιτικών αιτιών που οδηγούν στην εξάρτηση. Οι χρήστες πρέπει να παραμένουν μέσα στον κοινωνικό ιστό και τα προγράμματα να λειτουργούν προς την κατεύθυνση της απεξάρτησης και όχι της συντήρησης και της καταστολής. Η απεξάρτηση και η στήριξη των στεγνών προγραμμάτων προς αυτή την κατεύθυνση είναι και πρέπει να είναι κοινωνικό αίτημα, καθώς αφορά την επανοικειοποίηση της ικανότητας των ανθρώπων, και άρα των κοινωνιών, να αυτοκαθορίζουν τις ζωές και τις διαδρομές τους.
Ο ΟΚΑΝΑ όσο και αν θέλει να νίπτει τας χείρας του πρέπει να σταματήσει να εκφράζει μια τέτοια αντικοινωνική πολιτική και να πάρει θέση που να μην είναι εχθρική στην κοινωνία, στα παιδιά μας, τα αδέλφια μας και τους ανθρώπους μας…
Η ιστορία έχει αποδείξει πως οι Πόντιοι Πιλάτοι θα έχουν πάντα τα χέρια βρώμικα.
Ένας ξενώνας για καρκινοπαθείς και συγγενείς από την επαρχία, είναι η τελευταία προσθήκη στην Κοινότητα των Προσφυγικών δίπλα στον Α. Σάββα.
Το κτιριακό συγκρότημα των Προσφυγικών χτίστηκε το 1933-1936 με στόχο να φιλοξενήσει Μικρασιάτες πρόσφυγες που είχαν χάσει τα πάντα. Άνθρωποι που δούλεψαν πολύ και δούλεψαν σκληρά να ξαναπάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους.
Σήμερα το «ζωντανό μνημείο» κατοικείται και πάλι από άτομα της εργατικής τάξης που συγκροτούν την Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών και ξεχωρίζει ως μορφή αυτοοργάνωσης.
Η Κοινότητα έχοντας δημιουργήσει δομές μέσα στα Προσφυγικά για να καλύψει τις ανάγκες των κατοίκων, πήρε μια θέση προσφοράς που δεν εκπλήσσει τόσο όσους γνωρίζουν τον τρόπο λειτουργίας «από τα κάτω» με οριζόντια προσφορά αλληλεγγύης, αλλά περισσότερο αυτούς που δεν γνωρίζουν τα «μυστικά της πόλης».
Η Δομή Υγείας της Κοινότητας, αποφάσισε να δημιουργήσει ξενώνα για καρκινοπαθείς από την επαρχία και τους συνοδούς τους ένα περίπου λεπτό μακριά από την έξοδο του Αγίου Σάββα, του μεγαλύτερου ογκολογικού νοσοκομείου της χώρας.
Ο ξενώνας μπορεί να φιλοξενήσει έως και 4 άτομα.
Η ανάγκη της κοινωνίας που απαντήθηκε
Για να γίνει κατανοητή η σπουδαιότητα του εγχειρήματος, πρέπει πρώτα να γίνει σαφής η ανάγκη που οδήγησε την Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών στην απόφαση για τη δημιουργία και συντήρηση του ξενώνα.
Σε ένα από τα πιο βεβαρυμμένα νοσοκομεία της χώρας, καταφθάνουν άτομα από την επαρχία που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώνουν 80 έως 150 ευρώ την ημέρα για ξενοδοχείο ή κάποιο διαμέρισμα βραχυχρόνιας μίσθωσης.
Ειδικά όταν πρόκειται για θεραπεία εβδομάδων ή μηνών, κάτι που εξαρτάται από τον τύπο του καρκίνου και το πρωτόκολλο που ακολουθείται, είναι σαφές πως για πολλές οικογένειες από την επαρχία αυτό είναι απαγορευτικό.
Η κουζίνα υπάρχει για να αφαιρέσει ακόμα ένα κόστος από τους καρκινοπαθείς και τους συγγενείς τους.Ο ξενώνας βρίσκεται ακριβώς δίπλα από την πίσω είσοδο του Αγίου Σάββα.
Καθώς ο ασθενής προσέρχεται με έναν ή δύο συνοδούς οι οποίοι φροντίζουν τον άνθρωπό τους με βάρδιες, βλέπε δραματική υποστελέχωση του ΕΣΥ, αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι συνοδοί να κοιμούνται χειμώνα-καλοκαίρι στα αυτοκίνητα με τα οποία ήρθαν στην Αθήνα, χωρίς τουαλέτα ή μπάνιο να κάνουν ένα ντους. Ουσιαστικά τίθεται ζήτημα αξιοπρέπειας όπου το κράτος αδιαφορεί.
Απλή, καθημερινή, ελληνική εξαθλίωση, την ώρα που παλεύουν για τον άνθρωπό τους. Αυτός είναι ο κανόνας. Συγγενείς και σύλλογοι καρκινοπαθών έχουν απευθύνει αυτό το αίτημα εδώ και δεκαετίες, με το κράτος να κωφεύει. Όμως σε περιβάλλον στεγαστικής κρίσης και ανέχειας, χρειάζονται έργα και όχι λόγια.
Με την στεγαστική κρίση και την βραχυχρόνια μίσθωση να έχουν ανεβάσει τις τιμές σε απλησίαστα νούμερα, η λύση του ξενώνα δείχνει έναν άλλο, αλληλέγγυο δρόμο.
Αφουγκράστηκαν το πρόβλημα, γνώριζαν τη λύση και… έδρασαν
Καθώς ολόκληρες κυβερνήσεις που κάνουν λόγο για «επιτυχίες» στο ΕΣΥ, δεν μπορούν να κάνουν το αυτονόητο, όταν η λύση προέρχεται από τον ίδιο τον λαό δεν είναι απλά ευπρόσδεκτη, αλλά εντυπωσιακή.
Έχοντας την τιμή να γίνουμε μάρτυρες της διαδικασίας ανακαίνισης, μιλήσαμε, ρωτήσαμε και είδαμε με τα μάτια μας τι συμβαίνει. Ας αρχίσουμε όμως με τους ίδιους τους ασθενείς. Η χημειοθεραπεία είναι σκληρή. Αναγκαία, αλλά σκληρή.
Ο Ξενώνας έχει πλυντήριο, κουζίνα και ψυγείο.
Δεν γνωρίζεις πότε θα έρθουν χρονικά οι παρενέργειες ή σε ποιό στάδιο της χημειοθεραπείας θα είναι εντονότερες και ξεκινούν από τη ζαλάδα, την τάση για εμετό, τον πονοκέφαλο και τη διάρροια.
Δεν γνωρίζεις που και πότε θα σε πιάσουν και δεν μπορείς να διανύσεις μεγάλες αποστάσεις με αυτοκίνητο ή ταξί. Τίθεται ένα αυτονόητο ζήτημα αξιοπρέπειας πρωτίστως για τους θεραπευόμενους και τις θεραπευόμενες και ύστερα για τις/τους συνοδούς που υπερβάλουν εαυτόν με αυταπάρνηση.
Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών έχοντας υγειονομικούς στις τάξεις τους, αλλά και ιδία εμπειρία, έχει καταφέρει πολλά.
Η πρόσφατη άλλωστε εμπειρία από την Πανδημία ανέδειξε τη σημασία της Κοινότητας, όπου είναι όλοι για έναν και ένας για όλους που πρακτικά μεταφράστηκε στη φροντίδα των πιο ευάλωτων μελών και την αποφυγή θανάτων μέσα στην Κοινότητα.
Δεν ήταν μια ή δύο οι φορές που μέλη της Κοινότητας άνοιξαν τα σπίτια τους για ασθενείς ή συνοδούς. Ακούγεται περίεργο για τη χώρα της καχυποψίας, αλλά αν γνωρίζεις τον τρόπο λειτουργίας και διάρθρωσης της Κοινότητας, μπορεί να γίνει αντιληπτό.
Μια καρέκλα, ένα ποτήρι νερό, ένα χάδι στην πλάτη στον άνθρωπο που ήρθε χωρίς συνοδό και η βόλτα στον φούρνο της Κοινότητας όταν περάσει η τάση για εμετό ήταν το αυτονόητο. Ώσπου έγινε πράξη αυτό που δεν είναι αυτονόητο.
Η αυλή βρίσκεται στην σκιά δέντρων και ο ξενώνας έχει δροσιά το καλοκαίρι.
Ένας ξενώνας αλληλεγγύης «από τα κάτω»
Το κράτος μιλά διαχρονικά για την ανάγκη δημιουργίας ξενώνα για τους καρκινοπαθείς και τους συνοδούς τους. Είναι γνωστό πρόβλημα, το γνωρίζουν όλοι: από τους υπουργούς και τους διοικητές ογκολογικών νοσοκομείων μέχρι τους ογκολόγους και τους νοσηλευτές. Πολλά από τα ακίνητα στην περιοχή ανήκουν στην Εκκλησία η οποία τα θέτει προς ενοικίαση.
Το 1992 το «Ελληνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο» το οποίο διοικείται από την Αρχιεπισκοπή, παρεχώρησε στο νέο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου του νοσοκομείου “Ο Άγιος Σάββας” τη χρήση μόνον των κτιριακών και λοιπών εγκαταστάσεων της νοσοκομειακής μονάδας.
Η παραχώρηση ισχύει για όσο χρόνο υφίσταται αυτό, με την εξαίρεση ορισμένων «ιστορικών χώρων», ενώ το Ίδρυμα διατήρησε την κυριότητα αυτών καθώς και της λοιπής ακίνητης και κινητής περιουσίας του.
Εξακολουθεί δε να λειτουργεί ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου και να συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο. Πολλά επίσης από τα διαμερίσματα στην περιοχή των Αμπελοκήπων ενοικιάζονται σε βραχυχρόνια μίσθωση με υψηλές τιμές.
Εξακολουθεί δε να λειτουργεί ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου και να συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο.
Δεν είναι σαφές αν κάποιος εκπρόσωπος του κράτους προσέγγισε την Εκκλησία για τη δημιουργία ξενώνων όλες αυτές τις δεκαετίες. Δεν υπάρχουν όμως στοιχεία πως έκαναν έστω κάτι περισσότερο από το να μείνουν στα λόγια. Άλλωστε η δημιουργία ξενώνα απουσίαζε από τον δημόσιο διάλογο. Ήταν «πρόβλημά τους».
Κοινή Γλώσσα η Αλληλεγγύη, όταν ένα σύνθημα γίνεται πράξη.
Η Κοινότητα ως στυλοβάτης του μικρόκοσμου των Προσφυγικών
Η Κοινότητα που ζει και δρα στο «ζωντανό μνημείο» των Προσφυγικών απάντησε σε μια ανάγκη και με ιδία έξοδα, ξεκίνησε τη δημιουργία του ξενώνα. Από την πλήρη ανακαίνιση έως την επίπλωση και τον εξοπλισμό του. Όμως το ζήτημα δεν είναι η δημιουργία του ξενώνα καθαυτού.
Η Δομή Υγείας της Κοινότητας, η οποία συνεργάζεται και με την Πρωτοβουλία Ψ ένα Πολύμορφο Κίνημα για την Ψυχική Υγεία, αναλαμβάνει την καθαριότητα των σπιτιών, τη συνοδεία σε νοσοκομεία, την αντιμετώπιση συχνών γραφειοκρατικών προβλημάτων, όπως η έλλειψη ΑΜΚΑ.
Συνεργάζεται και με άλλες αυτοοργανωμένες δομές, όπως την ΑΔΥΕ Αυτοοργανωμένη Δομή Υγείας Εξαρχείων, το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Εξαρχείων και τις Συλλογικές Δράσεις κοινωνικής Αλληλεγγύης για το 18 Άνω, με το ΚΙΑ Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης, δημιουργώντας προοπτική για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Τα Προσφυγικά φιλοξενούν Έλληνες, Ευρωπαίους, Κούρδους, Λατινοαμερικανούς, Ασιάτες και όλοι ζουν αρμονικά μεταξύ τους.
Για όσους δεν γνωρίζουν, ο τρόπος λειτουργίας των συλλογικοτήτων έχει την συναπόφαση ως σημείο αναφοράς, αλλά ξεχωρίζει για την ευθύνη και τη δέσμευση για τις «δομές» ή τους «τομείς» όπως αποκαλούνται ανά περίπτωση.
Δεν θα συναντήσεις γραφειοκρατία, δικαιολογίες, υποστελέχωση, «ο υπεύθυνος λείπει σε άδεια» και τα συνήθη προβλήματα του δημοσίου. Θα συναντήσεις ευθύνη απέναντι στους συνοδοιπόρους σου και την κοινωνία.
Ο ξενώνας θα λειτουργήσει και θα λειτουργήσει «ρολόι» σε συνεννόηση με μέλη του Σωματείου Εργαζομένων «Άγιος Σάββας», χωρίς να πέφτει λόγος στην κυβέρνηση αν αποδέχεται την προσφορά ή όχι. Ποιοι είναι αυτοί που χτυπούν την ανάπτυξη του τόπου και τη στεγαστική άνθιση της χώρας;
Το ένα από τα δύο δωμάτια του ξενώνα με τα δύο μονά κρεβάτια.
Ποιος ενοχλεί το «Άγιο» Real Estate (βοήθειά μας);
Την ώρα που οι άνθρωποι από την επαρχία και οι συνοδοί τους, τραβούν ο καθένας τον δικό του Γολγοθά, κινήσεις αυτοοργάνωσης που «ανταγωνίζονται» το κράτος δίνουν λύσεις σε προβλήματα δεκαετιών, μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Το Προσφυγικά, τα Προσφυγικά «της ανάπλασης, των ευκαιριών και των επενδύσεων που θα φέρουν ευκαιρίες και θέσεις εργασίας», ήταν πάντα πιο κοντά στο πνεύμα των Μικρασιατών προσφύγων, στο πνεύμα των Παρτιζάνων του 1944, το πνεύμα της αυτοοργάνωσης και της αλληλοβοήθειας. Και θέτουν ένα τρομακτικό -για κάποιους- ερώτημα.
Αν μπορούμε να κάνουμε κάτι τέτοιο με οριζόντια αλληλεγγύη, χωρίς κορδέλες, χρυσά ψαλίδια και μυστριά, χωρίς τυμπανοκρουσίες μπροστά στον φωτογραφικό ή τηλεοπτικό φακό, τι άλλο μπορούμε να καταφέρουμε;
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον ξενώνα της Δομής φιλοξενίας θεραπευόμενων και συνοδών του Αγίου Σάββα απο τη Δομή Υγείας της Κοινότιτας των Κατειλημμένων Προσφυγικών:
Στις 23 Οκτωβρίου του 2021 δολοφονείται στο Πέραμα κατά τη διάρκεια καταδίωξης ο 18χρονος Ρομ Νίκος Σαμπάνης από αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ . Ο Νίκος που ήταν συνοδηγός εκείνο το βράδυ έπεσε νεκρός μέσα σε έναν καταιγισμό τουλάχιστον 38 σφαιρών και δύο ακόμα ανήλικοι Ρομά ένας 14 χρονος κι ένας 16χρονος κινδύνευσαν σοβαρά να χάσουν τη ζωή τους.
4 χρονιά μετά, η «Δηκεοσήνι», όπως αναγράφεται σε πανό από την ίδια την οικογένεια του Νίκου, δεν έχει έρθει. Η οικογένεια του μαζί με τους δικηγόρους της περιμένουν την εισαγγελική πρόταση και το βούλευμα σε μια κατ’ τα άλλα “κλασσική υπόθεση” κρατικής δολοφονίας, συγκάλυψης και ατιμωρισίας.
Ο Νίκος άφησε πίσω του 3 παιδιά, το ένα ακόμη αγέννητο όταν δολόφονήθηκε και μια οικογένεια που εκτός από τα “αν” και τα “γιατί” που αναζητά, προσπαθεί να επιβιώσει μέσα στις σκληρές συνθήκες αποκλεισμού μαζί με όλους τους υπόλοιπους κατοίκους του καταυλισμού στο Σοφό στον Ασπρόπυργο.
Απευθυνόμαστε στον κόσμο του αγώνα, στον κόσμο της αλληλεγγύης να στηρίξει οικονομικά την οικογένεια του Νίκου Σαμπάνη και τις ανάγκες της.
Δεν ήταν η βενζίνη δεν ήταν τα λεφτά, οι μπάτσοι πυροβόλησαν γιατί ήτανε Ρόμα. Ζούμε μαζί, δουλεύουμε μαζί, Ρόμα και μπάλαμε τσακίζουμε ναζι.
Πρωτοβουλία για τη στήριξη της οικογένειας του Νίκου Σαμπάνη
