Τους τελευταίους 5 μήνες εξελίσσεται ένας υπεράνθρωπος αγώνας ζωής και θανάτου για την υπεράσπιση των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας ενάντια στην εκκένωση, τον εκτοπισμό και τη διάλυση του μεγαλύτερου αυτοοργανωμένου εγχειρήματος κοινωνικής στέγασης, αλληλεγγύης και κοινής ωφέλειας στην Ελλάδα και πανευρωπαϊκά. Απέναντί τους ένα κοινωνιοκτόνο καθεστώς και ο περιφερειάρχης Ν. Χαρδαλιάς, τα σχέδια εξευγενισμού και η πολιτική της καταστολής των κινημάτων και των ζωντανών ανθρώπων.

Στην αιχμή αυτού του αγώνα έχουν σταθεί πρώτοι εθελοντικά ο σύντροφος Αριστοτέλης Χαντζής (απεργός πείνας από 5/2/2026) και η συντρόφισσα Suzon Doppagne (απεργός πείνας από 1/5/2026).

Είναι ένας αγώνας που νίκησε εξαρχής, γιατί ο μόνος χαμένος αγώνας είναι εκείνος που δε δόθηκε ποτέ. Είναι ένας αγώνας δίκαιος, ανιδιοτελής και συλλογικός, όχι μόνο για τους 400 και πλέον κατοίκους των Προσφυγικών, αλλά για ολόκληρη την κοινωνία. Για όλους και όλες μας. Για το δικαίωμα στη στέγη, τη ζωή την αξιοπρέπεια, το δικαίωμα των ανθρώπων να οργανώνονται, να αυτοοργανώνονται, να ορίζουν τις ζωές τους σε σκοτεινούς καιρούς.

Είναι επίσης ένας αγώνας που ξεκινώντας από τη βάση απλώθηκε παντού, στην Ελλάδα και διεθνώς, μέσα στην κοινωνία, στα κινήματα, στους απλούς ανθρώπους, ακόμη και μέσα στους θεσμικούς φορείς και τις κομματικές παρατάξεις. Είναι ένας νικηφόρος αγώνας, όχι στενά πολιτικός αλλά βαθιά κοινωνικός, που με την ανοιχτότητα και τη συμπερίληψη που προώθησε, κατάφερε να συστεγάσει πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους, δίνοντας τη δυνατότητα συγκρότησης ενός κινήματος, που έδωσε παράδειγμα για το πώς χτίζονται νικηφόροι αγώνες και συγκροτούνται κοινωνικά μέτωπα αντίστασης σε περιόδους ύφεσης, ξηρασίας και γενικευμένου κατακερματισμού, παρά φυσικά τα λάθη και τις αδυναμίες του.

Χθές, ο Δήμος Αθηναίων εξέδωσε το δεύτερο ψήφισμα του, το οποίο αφενός έρχεται ως ταφόπλακα στο πλάνο Χαρδαλιά που έχει καταρρεύσει ήδη από κάθε άποψη – τεχνική, πολιτική, οικονομική- και αφετέρου καλύπτει κατά το μεγαλύτερο μέρος τα δίκαια και αυτονόητα αιτήματά μας, στη βάση των δυνατοτήτων του:

1. Κάλεσε την Περιφέρεια Αττικής να διακόψει την υλοποίηση της απόφασης ανάπλασης των Προσφυγικών και παράλληλα την Κοινότητα των Προσφυγικών να αναστείλει την απεργίας πείνας.

2. Αναγνώρισε την Κοινότητα των Προσφυγικών, αφενός ως αυθύπαρκτη οντότητα και ως συλλογικό κοινωνικό υποκείμενο και, αφετέρου, ως ισότιμο συνομιλητή με αποφασιστικό ρόλο σε οποιαδήποτε μελλοντική προσπάθεια αποκατάστασης των Προσφυγικών.

3. Αποδέχτηκε ότι όλοι οι κάτοικοι των Προσφυγικών θα παραμείνουν στα σπίτια τους και ακόμη και σε περίπτωση εργασιών αποκατάστασης θα μετακινηθούν εντός της γειτονιάς, αποδεχόμενος έτσι και την τμηματική αποκατάσταση των κτηρίων που προτείνουμε.

4. Τόνισε το κομμάτι των αρμοδιοτήτων του Δήμου (καθώς έχει ξεκάθαρες εξουσίες και αρμοδιότητες, τόσο σε επίπεδο απαιτούμενων αδειών σε διάφορα στάδια της αποκατάστασης των κτηρίων, όσο και σε αυτό της κοινωνικής κατοικίας) ως διασφάλιση ότι δε θα συνδράμει και δε θα χορηγήσει τα απαιτούμενα, παρεμποδίζοντας κάθε ενέργεια της Περιφέρειας που θα παρεκκλίνει από το παραπάνω ορισμένο πλαίσιο.

Ως προς την ψήφο αποχής εκ μέρους της Ανατρεπτικής Συμμαχίας και της Λαϊκής Συσπείρωσης, σεβόμαστε πλήρως τη στάση τους στη βάση των προβληματισμών και διαφωνιών που κατέθεσαν. Εξάλλου, έχουμε κι εμείς ανάγκη να εκφράσουμε τη διαφωνία μας στον οποιοδήποτε συσχετισμό της αξίας της ανθρώπινης ζωής και ενός βαμμένου τοίχου. Ιδιαίτερα όταν η ζωή αυτή έχει αφεθεί από τη θεσμική αναλγησία και τα οικονομικά συμφέροντα να λιώνει σαν το κερί για 140 μέρες και η τύχη της να κρέμεται από μια κλωστή.

Επίσης, έχουμε την ανάγκη να δηλώσουμε ότι διατηρούμε τις αμφιβολίες μας ως προς την υλοποίηση των δεσμεύσεων που αναλαμβάνουν οι θεσμοί, όπως αποδεικνύουν τόσες και τόσες περιπτώσεις με τελευταία του απεργού πείνας Πάνου Ρούτσι, πατέρα του δολοφονημένου στα Τέμπη Ντένις, που περιμένει ακόμη την υλοποίηση της υπόσχεσης της εκταφής του παιδιού του από την κυβέρνηση. Αναμένουμε οι δεσμεύσεις αυτές να πραγματοποιηθούν και καλούμε τον κόσμο της αλληλεγγύης να παραμείνει σε εγρήγορση.

Σήμερα, μετά το τεράστιο κίνημα αλληλεγγύης και συμπαράστασης και την πολυεπίπεδη αναγνώριση της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών, η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η Περιφέρεια Αττικής βρίσκονται πλέον μόνοι απέναντι σε ολόκληρη την κοινωνία. Τίποτα δεν τους έχει μείνει να αντιτάξουν ενάντια στην Κοινότητα, παρά μόνο το όπλο της ωμής βίας. Είμαστε εδώ για να τη συν-αντιμετωπίσουμε, όπως κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια σκληρής καταστολής, εκ μέρους των πιο αντιδραστικών πολιτικών κέντρων.

Στη βάση των παραπάνω, ως Κοινότητα, χθες Τετάρτη 24/6, συζητήσαμε μαζί με τους απεργούς πείνας Αρίστο και Σουζόν και συλλογικά αποφασίσαμε την αναστολή της απεργίας πείνας και την παράλληλη συνέχιση του αγώνα με άλλα μέσα, μέχρι την τελική δικαίωση.

Η μέχρι στιγμής θετική έκβαση του αγώνα και η ικανοποίηση του μεγαλύτερου μέρους των αιτημάτων μας, μας δίνει τη δυνατότητα η απεργία πείνας να λήξει νικηφόρα και έτσι να μη ρισκάρουμε να χάσουμε δύο άξιους ανθρώπους για εμάς και για ολόκληρη την κοινωνία, αλλά και να μην επιβαρύνουμε με θανάτους ένα κίνημα και έναν κόσμο που είτε δεν είναι εξοικειωμένος στους αυτοθυσιαστικούς αγώνες είτε θεωρεί ότι ο αγώνας αυτός είναι ήδη νικηφόρος.

Τέλος, αν πράγματι ο πραγματικός σκοπός του Περιφερειάρχη Νίκου Χαρδαλιά ήταν εξαρχής η αποκατάσταση και συντήρηση των κτηρίων και της ιστορικότητάς τους, παραμένουμε ανοιχτοί σε διάλογο προς εξεύρεση κοινών συναινέσεων, στη βάση της παραμονής όλων των κατοίκων των Προσφυγικών και της αναγνώρισης της υπάρχουσας αυτοοργανωμένης Κοινότητας.

Γιατί οι λύσεις στα προβλήματα των καιρών μας δίνονται μαζί με την κοινωνία και όχι ενάντιά της. Σε αντίθεση με τα σχέδια ρεβανσισμού, εχθρότητας και πολιτικής εξόντωσης από μεριάς κράτους, Περιφέρειας και κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο αγώνας αυτός είναι ένας αγώνας υπεράσπισης της ζωής και της αξιοπρέπειας και η κατάθεση ενός άλλου παραδείγματος στις κοινωνίες μας και τους ανθρώπους.

Κλείνοντας, οφείλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά τον καθένα και την καθεμιά, άγνωστοι και άγνωστες οι περισσότεροι-ες σε εμάς, που στέκονται από το δικό τους μετερίζι δίπλα μας στον δίκαιο και όμορφο αυτό αγώνα. Στεκόμαστε με ευθύνη απέναντι στα όποια λάθη μας και θα τα απολογίσουμε με όσους και όσες το θελήσουν. Καλούμε, τέλος, σε επαγρύπνηση για την κρισιμότητα της κατάστασης της υγείας του Αριστοτέλη Χαντζή, καθώς και για την περίπτωση εκδικητικότητας από την πλευρά του κράτους και της κυβέρνησης, ενάντια στους απεργούς και συνολικά την Κοινότητά μας, όπως και για τη συνέχιση του πολεμικού σχεδιασμού κυβέρνησης και Περιφέρειας εναντίον των Προσφυγικών.

ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ – ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ – ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!

Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

25 Ιουνίου 2026

Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών

Μail: sykapro_squat@riseup.net

Blog: sykaprosquat.noblogs.org

Instagram : @sykapro

Twitter: @Prosfygika

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΑΓΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ, ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ, ΕΚΤΟΠΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΚΚΕΝΩΣΗΣ, ΦΑΝΕΡΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΧΑΡΔΑΛΙΑ

Μετά από σχεδόν 140 ημέρες απεργίας πείνας μέχρι θανάτου για την υπεράσπιση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και με την υγεία του πρώτου απεργού πείνας Αριστοτέλη Χαντζή να κρέμεται από μια κλωστή, μετά την ανάδειξη των πολιτικών, νομικών και τεχνικών αδιεξόδων του σχεδίου της Περιφέρειας Αττικής, μετά τη δημόσια αμφισβήτηση της χρηματοδότησής του και μετά την ευρεία αναγνώριση της Κοινότητας ως ενός μοναδικού εγχειρήματος κοινωνικής κατοικίας, αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης, ο Νίκος Χαρδαλιάς επιστρέφει με μια επιθετική και απαράδεκτη κίνηση.

Επιλέγει, λοιπόν, τη στιγμή που ο απεργός πείνας πεθαίνει, αντί της διαβούλευσης, να ανοίξει μια ψηφιακή πλατφόρμα “καταγραφής κατοίκων και αναγκών”. Μια πλατφόρμα που συνοδεύεται από μεγάλα λόγια περί «φροντίδας», «μέριμνας», «κοινωνικής ευαισθησίας» και «επιστροφής των Προσφυγικών στην κοινωνία».

Να πούμε στο σημείο αυτό στον Νίκο Χαρδαλιά κάτι που ίσως του διαφεύγει: η καταγραφή πληθυσμών δεν είναι μια ουδέτερη διοικητική πράξη. Έχει βαριά ιστορία που κάποιοι και κάποιες δεν την αποσιωπούμε συνειδητά: από τα μητρώα και τα φακελώματα που χρησιμοποιήθηκαν για τον εντοπισμό και τη μετέπειτα εξόντωση των Εβραίων στη ναζιστική Ευρώπη, μέχρι τα συστήματα ταξινόμησης πληθυσμών του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική και τις σύγχρονες πολιτικές ελέγχου και εκτοπισμού του παλαιστινιακού λαού στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, η καταγραφή δεν υπήρξε ποτέ μια αθώα διαδικασία και συνδέεται άρρηκτα με σχέδια εκκένωσης, αφανισμού και ανταλλαγής πληθυσμών.

Βλέποντας, λοιπόν μια τέτοια κίνηση, δεν μπορούμε παρά να αναρωτηθούμε:

• Πώς γίνεται να ζητείται οποιαδήποτε καταγραφή κατοίκων, όταν δεν έχει παρουσιαστεί δημόσια, με σαφήνεια και δεσμευτικότητα, τι ακριβώς προβλέπεται να συμβεί σε αυτούς μετά την καταγραφή;
• Πώς γίνεται να ζητά ουσιαστικά οι κάτοικοι των Προσφυγικών να αποδεχτούν τον οικειοθελή εκτοπισμό τους και να συναινέσουν στη μεταφορά τους για άγνωστο διάστημα σε άγνωστο χώρο και με άγνωστες συνθήκες;
• Μπορεί μια τέτοια πλατφόρμα να θεωρηθεί με οποιονδήποτε τρόπο εργαλείο διαβούλευσης τη στιγμή που δεν αναγνωρίζει την Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών ως συνομιλητή, αλλά ως αφηρημένο σύνολο κατοίκων προς καταγραφή και ταξινόμηση;
• Μήπως πρόκειται απλά για ένα ακόμη – επικοινωνιακού τύπου – εργαλείο νομιμοποίησης μιας προειλημμένης απόφασης;

Για μια ακόμη φορά, στη δημόσια τοποθέτηση του Νίκου Χαρδαλιά, η Κοινότητα διαγράφεται από το κάδρο και στη θέση της εμφανίζονται «διαμένοντες», «ωφελούμενοι» και «στοιχεία προς καταχώρηση». Κάνει, έτσι, μια πολιτική επιλογή αρνούμενος τον διάλογο, αφού αρνείται να αναγνωρίσει ότι στα Προσφυγικά υπάρχει μια ζωντανή οργανωμένη Κοινότητα με κοινωνική, ιστορική και πολιτική υπόσταση, που έχει μάλιστα απαντήσει σε όλα τα μείζονα κοινωνικά προβλήματα των ανθρώπων από τα κάτω εκεί που το κράτος διαλύει κάθε κοινωνική δομή και παροχή. Να θυμίσουμε εδώ στον Νίκο Χαρδαλιά ότι την Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών την έχουν ήδη αναγνωρίσει θεσμικοί φορείς, εγχώριοι και διεθνείς, ανώτερου βεληνεκούς εντός του πολιτικού συστήματος που ο ίδιος υπηρετεί.

Γι’ αυτό και είναι προκλητικό να εμφανίζεται σήμερα η Περιφέρεια ως φορέας που θα «επιστρέψει» στα Προσφυγικά την κοινωνική κατοικία, την αλληλεγγύη και την αξιοπρέπεια. Οι άνθρωποι που ζούμε εδώ δεν περιμένουμε να μας επιστραφεί κάτι που έχουμε ήδη οικοδομήσει μόνοι μας συλλογικά και από τα κάτω, όπως και ολόκληρη η κοινωνία δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στο κράτος ότι θα έπραττε ποτέ κάτι τέτοιο.

Όσο για τον «διάλογο» που επικαλείται ο Νίκος Χαρδαλιάς, η πραγματικότητα είναι επίσης γνωστή. Η Κοινότητα επεδίωξε επανειλημμένα να συζητηθεί το θέμα στο Περιφερειακό Συμβούλιο, κατέθεσε επίσημα αιτήματα και ζήτησε θεσμική συζήτηση χωρίς ποτέ να λάβει απάντηση.
Πώς μπορεί λοιπόν να γίνεται σήμερα λόγος για διάλογο όταν επί μήνες αποκλειόταν – και συνεχίζει να αποκλείεται – κάθε ουσιαστική συζήτηση με την ίδια την Κοινότητα; Με ποιο δικαίωμα επιχειρείται τώρα η παράκαμψη του συλλογικού υποκειμένου και η απευθείας προσέγγιση και το φακέλωμα μεμονωμένων ατόμων; Και γιατί αυτή η “πρωτοβουλία” εμφανίζεται τώρα;
Μήπως επειδή το σχέδιο της Περιφέρειας βρίσκεται πλέον σε πολιτικό και θεσμικό αδιέξοδο; Μήπως επειδή, παρά τις εξαγγελίες, δεν υπάρχει σήμερα ούτε εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, ούτε κοινωνική συναίνεση, ούτε δυνατότητα υλοποίησης του σχεδίου με τους όρους που παρουσιάστηκε; Μήπως η πλατφόρμα αυτή αποτελεί μια πολιτική διέξοδο για τον Νίκο Χαρδαλιά και μια απέλπιδα προσπάθεια διάσωσης ενός σχεδιασμού που έχει ήδη καταρρεύσει πολιτικά;

Ως Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να νομιμοποιήσουμε πρακτικές φακελώματος, καταγραφής, διαχωρισμού, εκτοπισμού και διάλυσης της Κοινότητάς μας. Παρόλα αυτά, όπως έχουμε δηλώσει δεκάδες φορές, η Κοινότητα παραμένει ανοιχτή σε σοβαρές διαδικασίες διαλόγου, που αναγνωρίζουν την Κοινότητα ως φυσικό συνομιλητή και δεν παραγνωρίζουν την ήδη υπάρχουσα πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί όλα αυτά τα χρόνια στα Προσφυγικά.

Ο φυσικός συνομιλητής σε οποιαδήποτε διαδικασία ουσιαστικού διαλόγου είναι η ίδια η Κοινότητα ως συλλογική, ενιαία και αυθύπαρκτη οντότητα. Όχι οι κάτοικοί της μεμονωμένα, ούτε μια βάση δεδομένων και ένας κατάλογος ονομάτων. Αυτονόητα, οι πολιτικές που αντιμετωπίζουν ανθρώπους ως πληθυσμούς προς διαχείριση και κοινότητες ως εμπόδια προς εκκαθάριση δεν μπορούν εκ των ων ουκ άνευ να αποτελούν πολιτικές αλληλεγγύης.

Απέναντι στην πλατφόρμα καταγραφής του κ. Χαρδαλιά, απαντάμε ενδυναμώνοντας την καμπάνια «Μένουμε Προσφυγικά». Η απάντησή μας στον εκτοπισμό είναι η παραμονή και η συνέχεια της δημιουργίας και της δουλειάς στο έδαφος των Προσφυγικών, η ενδυνάμωση της αλληλεγγύης και των δεσμών μεταξύ μας.

Καλούμε όσες και όσους στέκονται στο πλευρό μας όλο αυτό το διάστημα να στηρίξουν αυτή την καμπάνια με τη φυσική τους παρουσία στα Προσφυγικά. Να δυναμώσουν τη φωνή της αλληλεγγύης και του αγώνα, να μαζικοποιήσουν και να κλιμακώσουν τις δράσεις στήριξης. Να συνεχίσουν να υπερασπίζονται τα Προσφυγικά ως έναν ζωντανό τόπο συλλογικής ζωής, αλληλεγγύης και αντίστασης, που ανήκει ήδη στην κοινωνία, ανήκει σε όλες και όλους εμάς που τον φροντίζουμε και τον υπερασπιζόμαστε και που δε θα παραχωρήσουμε ούτε σπιθαμή του στα φιλόδοξα πλάνα του κάθε πολιτικού καιροσκόπου.

Η πλατφόρμα αυτή θα πέσει από τα κάτω
Μένουμε Προσφυγικά
Γιατί είμαστε όλοι Προσφυγικά

Υ.Γ.1.: Όσον αφορά το σημερινό βίντεο – δημοσίευμα του Νίκου Χαρδαλιά με τίτλο “9 ψέματα και αλήθειες για τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας – Τεκμηριωμένες απαντήσεις στην παραπληροφόρηση”, θα θέλαμε να πούμε πως είναι καλό το γεγονός ότι ο Περιφερειάρχης Αττικής μάς παρακολουθεί τόσο στενά ώστε να αντιγράφει τα δημόσια κείμενά μας.
Αντί να αναλώνεται, όμως, σε τέτοιους επικοινωνιακούς τακτικισμούς, οφείλει να αναλάβει την ευθύνη ακέραια, συμπεριλαμβανομένου και ενός ουσιαστικού διαλόγου, πριν αναγκαστεί να αναλάβει την ευθύνη του θανάτου του απεργού πείνας Αριστοτέλη Χαντζή.
Υ.Γ.2.: Εδώ αναλυτικά η πολιτική τοποθέτηση της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών με τις μέχρι τώρα νίκες αυτού του αγώνα και την κατάρρευση του πλάνου Χαρδαλιά σε κοινωνικό, πολιτικό, νομικό, θεσμικό και οικονομικό επίπεδο.
https://athens.indymedia.org/post/1641713/

22 Ιουνίου 2026
Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών

Αυτήν τη στιγμή ο απεργός πείνας Αριστοτέλης Χαντζής που διανύει την 138η μέρα απεργίας πείνας διακομίζεται στο νοσοκομείο “Γεώργιος Γεννηματάς” με οξέα νευρολογικά συμπτώματα.

Η κατάσταση της υγείας του είναι εξαιρετικά κρίσιμη, ζυγίζοντας πλέον 35 κιλά και με τη ζωή του να κρέμεται από μια κλωστή.

Την ευθύνη φέρει ακέραια ο Νίκος Χαρδαλιάς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, το Υπουργείο Πολιτισμού αλλά και οι άλλοι εμπλεκόμενοι φορείς όπως η Δ.ΥΠ.Α και ο Δήμος Αθηναίων, που ενώ έχουν τη λύση στα χέρια τους δεν την έχουν δώσει και τελικά θα σηκώσουν όλοι την ίδια ευθύνη για τον θάνατο του πρώτου απεργού πείνας στην Ελλάδα.

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ

Ο κάτοικος και μέλος της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών απεργός πείνας Αριστοτέλης Χαντζής πριν διακομιστεί στο νοσοκομείο δήλωσε :

«Ο αγώνας δεν υποχωρεί, τώρα ξεκίνησε. Θα νικήσουμε μέχρι την δικαίωση ή τον θάνατο. Έχουμε ευθύνη για 400 ζωές, έχουμε ευθύνη για την κοινωνία μας και θα νικήσουμε. Ο αγώνας μας είναι δίκαιος και δεν υποχωρώ μέχρι την δικαίωση. Τα αίτηματά μας είναι δίκαια».

ΟΛΟΙ/ΕΣ/Α ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 19:30 ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ “ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ”

ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.)

Mail: sykapro_squat@riseup.net

Blog: sykaprosquat.noblogs.org

Instagram: @sykapro_

Twitter: @Prosfygika

Εδώ και 5 μήνες, διεξάγεται ένας μεγάλος αγώνας ζωής και θανάτου για την υπεράσπιση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών, με αιχμή την απεργία πείνας του Αριστοτέλη Χαντζή, που βρίσκεται σήμερα στην 136η ημέρα απεργίας πείνας μακράς διαρκείας και της Suzon Doppagne, η οποία βρίσκεται στην 51η.

Ένα μαζικό κίνημα αλληλεγγύης πανελλαδικά και διεθνώς έχει ενεργοποιηθεί όλον αυτόν τον καιρό με εκατοντάδες δράσεις, εκδηλώσεις, πορείες, συγκεντρώσεις, παρεμβάσεις, άρθρα, ψηφίσματα, πάνω από 10.000 υπογραφές στήριξης και πάνω από 1.000 άτομα στο Μητρώο Φίλων της Α.Μ.Κ.Ε. των κατοίκων, που αποτελεί νομικό όχημα για την αποκατάσταση των Προσφυγικών από την ίδια την Κοινότητα. Συλλογικότητες, εγχειρήματα βάσης, οργανώσεις, σωματεία, σύλλογοι και εκατοντάδες αλληλέγγυοι άνθρωποι έχουν γίνει κομμάτι από την πρώτη στιγμή σε αυτόν τον αγώνα, αναδεικνύοντας πως η κοινωνική αυτοοργάνωση αποτελεί τη μόνη διέξοδο στους καιρούς που διανύουμε.

Όλο αυτό το κίνημα αλληλεγγύης και συμπαράστασης δημιούργησε μια διευρυμένη κοινωνική αποδοχή, αναγνωρίζοντας τη συνέπεια και τη σταθερότητα του κοινωνικού και πολιτικού έργου της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών όλα αυτά τα χρόνια. Αποτέλεσμα αυτής της από τα κάτω κοινωνικής κινητοποίησης υπήρξε και η ανάδειξη του θέματος, η θεσμική αναγνώριση της Κοινότητας και η καταγγελία του σχεδίου εκκένωσης της Περιφέρειας Αττικής από διάφορους θεσμικούς φορείς, όπως διεθνείς οργανισμούς, δημοτικά συμβούλια, ακόμη και παρατάξεις και κοινοβουλευτικά κόμματα, που έχουν εκδώσει ανακοινώσεις στήριξης και έχουν ζητήσει (και με επίκαιρες ερωτήσεις στη Βουλή) την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων μας.

Παράλληλα, έχει αναδειχθεί με τον πιο σαφή και ξεκάθαρο τρόπο, τόσο σε κοινωνικό όσο και θεσμικό επίπεδο, το πλήθος των παρατυπιών και παρανομιών του περιβόητου σχεδίου “ανάπλασης” των Προσφυγικών του Περιφερειάρχη Ν. Χαρδαλιά. Ουσιαστικά και κατά κοινή ομολογία πρόκειται για ένα έωλο, ανυπόστατο, παράνομο και μη εφαρμόσιμο πλάνο (με παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολύπλοκο ιδιοκτησιακό καθεστώς, αμφίβολη χρηματοδότηση, αλλαγή ουσιωδών όρων, παρωχυμένες και παράνομες τεχνικές μελέτες, παραβίαση ελληνικής, ενωσιακής και διεθνούς νομοθεσίας κ.ο.κ), με συνέπεια να έχει μπει ουσιαστικά στις καλένδες και να βρίσκεται ακόμα στο στάδιο που βρισκόταν πέρσι τον Ιούνιο, όταν και εκδόθηκε η απόφαση της Περιφερειακής Επιτροπής που ενέκρινε τη σύναψη προγραμματικής σύμβασης. Ή για να είμαστε πιο ακριβείς, ακόμη και πιο πίσω από το στάδιο αυτό, καθώς η Δ.ΥΠ.Α., το ένα από τα τρία μέρη της προτεινόμενης αυτής σύμβασης και ο βασικός χρηματοδοτικός φορέας, έχει ήδη αποχωρήσει.

Σε ευρωπαϊκό και διεθνές θεσμικό επίπεδο η στήριξη της Κοινότητας και η καταγγελία της θανατοπολιτικής της Περιφέρειας Αττικής έχουν ξεπεράσει το επίπεδο των εγχώριων θεσμών. Ο ειδικός εισηγητής του Ο.Η.Ε. για το δικαίωμα στην κατάλληλη στέγη Salazar Coldo, έχει ήδη αναλάβει την υπόθεση κατά προτεραιότητα, καθώς διέγνωσε την απειλή παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σύντομα αναμένεται να δημοσιευθεί η αναφορά του. Στο Ευρωκοινοβούλιο κατατέθηκε ερώτηση στις 11-6-2026 προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία υπογράφηκε από 33 ευρωβουλευτές και ευρωβουλεύτριες διαφορετικών παρατάξεων, η οποία αναδεικνύει το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση του υποτιθέμενου σχεδιασμένου έργου της ανάπλασης των Προσφυγικών είναι εντελώς παράνομη. Είχαν προηγηθεί δύο ακόμη ερωτήσεις Ελλήνων ευρωβουλευτών από διαφορετικές παρατάξεις προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στις 13-5-2026 και στις 10-6-2026, που επίσης καταγγέλλουν το πλάνο Χαρδαλιά, την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την παράνομη χρήση ευρωπαϊκών κονδυλίων. Ακόμη και βουλεύτρια του Βελγίου έχει καταθέσει ερώτηση στη Βελγική Βουλή για τις παράνομες ενέργειες της Περιφέρειας Αττικής. Παράλληλα, οι σχεδιασμοί του Ν. Χαρδαλιά έχουν στηλιτευτεί από τη Διεθνή Αμνηστία για σωρεία παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τόσο από το ελληνικό όσο και από το βελγικό τμήμα της. Μέσα στις επόμενες ημέρες κατατίθεται αναφορά στην Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Peti Committee) και αίτηση στη Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής και Αστικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (DG REGIO).

Ουσιαστικά δηλαδή ως προς το σχέδιο της Περιφέρειας Αττικής για τα Προσφυγικά, δεν έχουμε ούτε διαγωνισμό, ούτε καν προγραμματική σύμβαση, ούτε καν τα αρχικά συμβαλλόμενα μέρη, ούτε καν μία νόμιμη απόφαση της περιφερειακής επιτροπής -όπως έχει αποδειχθεί και είναι αποδεκτό από σχεδόν όλους τους επίσημους φορείς πλην της ίδιας της περιφέρειας- και πλέον ούτε και χρηματοδότηση!

Από την πρώτη στιγμή η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών έχει δηλώσει έμπρακτα ότι είναι ανοιχτή σε διάλογο, μέσα σε σοβαρές τυπικές διαδικασίες, βάσει των αιτημάτων της και φυσικά πάνω στην πραγματικότητα που ήδη υπάρχει στα Προσφυγικά. Μέχρι στιγμής ο βασικός υπεύθυνος του προβλήματος περιφερειάρχης Αττικής Ν. Χαρδαλιάς, παρά τις δημόσιες και μη δεσμεύσεις του για διάλογο και διαβούλευση -δικές του ή λογισμικών τεχνητής νοημοσύνης- έχει αρνηθεί να τις πραγματοποιήσει, παρόλο που το θέμα των Προσφυγικών δεν έχει συζητηθεί στο περιφερειακό συμβούλιο από το 2018 και παρόλο που ζητήθηκε και επίσημα δύο φορές με επίσημη αίτηση της Κοινότητας, αλλά και με γραπτό αίτημα από την παράταξη της Λαϊκής Συσπείρωσης (27-4-2026). Αντίστοιχα η κυβέρνηση Μητσοτάκη, από τη μια μέσω των υφυπουργών της στη Βουλή μιλά για κινδυνολογίες και για ανυπαρξία σχεδίου για τα Προσφυγικά, ενώ από την άλλη, μέσω του εκπροσώπου τύπου της Π. Μαρινάκη, απειλεί με καταστολή και εκκενώσεις και διακηρύσσει ότι “ο νόμος είναι πάνω από τα ανθρώπινα δικαιώματα”.

Σήμερα, μετά από μήνες εμπαιγμού, με την κατάσταση υγείας των απεργών ύστερα από 136 ημέρες απεργίας πείνας να βρίσκεται στην πιο κρίσιμη κατάσταση με μη αναστρέψιμες βλάβες στην υγεία τους και άμεσο κίνδυνο θανάτου, και αφού η Κοινότητα έχει ακολουθήσει κάθε μέσο πολιτικής και θεσμικής πίεσης και διαλόγου, ο αγώνας υπεράσπισης των Προσφυγικών και των δύο απεργών πείνας έχει ήδη περάσει στην ευθύνη της κοινωνίας και των κινημάτων της.

Όσον αφορά τον κύριο υπεύθυνο του προβλήματος Ν. Χαρδαλιά, ας αφήσει τα επικοινωνιακά παιχνίδια και τις φασιστικές και ναζιστικές πρακτικές αντικατάστασης πληθυσμών του παρελθόντος ή και του παρόντος (αποικιοκρατικό γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ), ας πάψει να ψάχνει φτηνές λύσεις και επιτέλους να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί για την υλοποίηση όσων νομικά υποχρεούται: Να ανακαλέσει άμεσα την 846/2025 απόφαση της Περιφερειακής Επιτροπής της Περιφέρειας Αττικής, να ακυρώσει το σχέδιο ανάπλασης-εκκένωσης των Προσφυγικών και να συμμορφωθεί με την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία και νομολογία που τόσο επικαλείται.

Και όσον αφορά τον Δήμαρχο Αθηναίων Χ. Δούκα, τον μοναδικό μάλιστα αρμόδιο για θέματα Κοινωνικής Κατοικίας, καθώς και τους υπόλοιπους υπεύθυνους, οφείλουν να αναλάβουν άμεσα το μερίδιο της πολιτικής και θεσμικής ευθύνης που τους αναλογεί, αν δεν επιθυμούν να κουβαλήσουν την ευθύνη του θανάτου των πρώτων απεργών πείνας στην Ελλάδα.

Απέναντι στην απόλυτη και ένοχη σιωπή, απέναντι σε ανακοινώσεις από λογισμικά τεχνητής νοημοσύνης και σε πρακτικές φακελώματος, απαρτχάιντ και αντικατάστασης πληθυσμών, απέναντι στην άρνηση κάθε διαλόγου και στον διαρκή εμπαιγμό των εκατοντάδων κατοίκων και των απεργών πείνας από τους κρατικούς φορείς, η Κοινότητα δηλώνει ξεκάθαρα ότι ο αγώνας θα συνεχιστεί και ότι οι προτάσεις για διαβούλευση και διάλογο οφείλουν να είναι ουσιαστικές. Κυβέρνηση, Περιφέρεια Αττικής και Δήμος Αθηναίων είναι υπόλογοι, τόσο πολιτικά όσο και ποινικά, για το οτιδήποτε συμβεί από εδώ και στο εξής, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της συνειδητής και σκοπούμενης θανατοπολιτικής τους, μέσα από τον εκβιασμό “θάνατος ή εκτοπισμός”, “εξευγενισμός ή εκκένωση”.

ΝΙΚΗ ΣΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ (136 ΗΜΕΡΕΣ) ΚΑΙ SUZON DOPPAGNE (51 ΗΜΕΡΕΣ)

ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

20 Ιουνίου 2026

Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών

Μετά από έναν σκληρό και κοστοβόρο αγώνα, συνοδευόμενο από την απεργία πείνας του Αριστοτέλη Χαντζή (129 ημέρες) και της Suzon Doppagne (44 ημέρες), από ένα τεράστιο κίνημα αλληλεγγύης πανελλαδικά και διεθνώς που μάλιστα οδήγησε πριν λίγες μέρες 33 Ευρωβουλευτές (Αριστεράς, Πρασίνων, Σοσιαλιστών και Ανεξάρτητων) να καταθέσουν ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Δήμαρχος Αθηναίων αναγνωρίζει πλέον ότι δεν έχει πραγματοποιηθεί η υποχρεωτική από τη νομοθεσία διαβούλευση με τους άμεσα ενδιαφερόμενους.

Σε αντίθεση με τους επίσημους ισχυρισμούς της κυβέρνησης στη Βουλή (απαντήσεις Παπαθανάση και Σπανάκη στις επίκαιρες ερωτήσεις των Ε. Τσακαλώτου, Α. Καζαμία και Ζ. Κωνσταντοπούλου), αφενός περί δήθεν εξαντλημένου διαλόγου και αφετέρου περί κινδυνολογίας, αλλά και των απειλών για μαζική εκκένωση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Π. Μαρινάκη στην ερώτηση του Χ. Αβραμίδη, τονίζοντας “ότι ο νόμος είναι πάνω από τα ανθρώπινα δικαιώματα”, είναι σαφές ότι ένας διάλογος κεκλεισμένων των θυρών – που αποκλείει την Κοινότητα που κατοικεί, φροντίζει και υπερασπίζεται εδώ και σχεδόν 20 χρόνια τα Προσφυγικά – είναι απλώς άκυρος.

Ο Δήμαρχος Αθηναίων πήρε την πρωτοβουλία να αναζητήσει τις “μέγιστες κοινωνικές συναινέσεις”, αναγνωρίζοντας την Κοινότητα ως τον πλέον φυσικό συνομιλητή σε αυτήν τη διαδικασία. Όπως επίσης καλεί τον περιφερειάρχη Ν. Χαρδαλιά, την κυβέρνηση, όλες τις παρατάξεις και τους εμπλεκόμενους φορείς, να σταθούν θετικά σε αυτόν τον διάλογο.

Αντιλαμβανόμαστε την πρωτοβουλία αυτή θετικά και στη σωστή κατεύθυνση. Κατά συνέπεια, αποδεχόμαστε την πρόσκληση και δηλώνουμε ότι είμαστε εδώ, ανοιχτοί και ανοιχτές σε έναν διάλογο ουσίας, χωρίς προειλημμένες αποφάσεις, με την Κοινότητα ως φυσικό συνομιλητή και όπου κάθε συζήτηση θα εκκινεί από την αναγνώριση της ήδη υπάρχουσας πραγματικότητας: ότι τα Προσφυγικά δεν είναι ένας κενός χώρος, αλλά μια ζωντανή Κοινότητα ανθρώπων, με κοινωνικές δομές και ιστορική παρουσία δεκαετιών.

Ο Δήμαρχος Αθηναίων από τον θεσμικό του ρόλο έχει στα χέρια του τη δυνατότητα να εμποδίσει τη συνέχιση των σχεδιασμών καταστολής και καταστροφής της Κοινότητας από τον περιφερειάρχη και την κυβέρνηση, διότι είναι ο καθ’ ύλην αρμόδιος για την κοινωνική κατοικία και την αδειοδότηση οποιονδήποτε εργασιών.

Από την πλευρά μας περιμένουμε αυτή η πρωτοβουλία να μη μείνει στα χαρτιά, τα λόγια να γίνουν πράξεις και η βούληση για διάλογο να μεταφραστεί άμεσα σε επίσημες προσκλήσεις.

Εν αναμονή των εξελίξεων, αποσύρουμε την είσοδο νέων απεργών πείνας, που δεσμευτήκαμε ότι θα πράξουμε στη συνέντευξη τύπου που δώσαμε στον ΔΣΑ στις 25/5/26. Οι απεργοί πείνας Αριστοτέλης Χαντζής και Suzon Doppagne συνεχίζουν τον αγώνα, αναμένοντας, όπως και όλοι και όλες μας, όσο πιο σύντομα, τη θετική ανταπόκριση κάθε άλλης πλευράς, για την εξεύρεση λύσης.

Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε ώστε τα Προσφυγικά να παραμείνουν μια ζωντανή Κοινότητα, ένα κοινωνικό εγχείρημα κοινωνικής κατοικίας, αλληλεγγύης, κοινής ωφέλειας και συλλογικής μνήμης.

Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών

13 Ιουνίου 2026, Αθήνα